27 اوت 2024 - بیش از 6.5 میلیون آمریکایی زخم های مزمن را تجربه می کنند؛ زخم هایی که حتی پس از چند ماه ترمیم نمی شوند. تقریباً همه ی این زخم ها حاوی باکتری هایی هستند که در صورت عدم شناسایی و حذف آنها می تواند منجر به عفونت شدید و عوارضی از جمله قطع عضو در صورت درگیر شدن اندام، شود.

این امر به ویژه در مورد بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی (زخم باز)، که یک سوم افراد مبتلا به دیابت را تحت تاثیر قرار می دهد، صادق است. طبق گزارش انجمن دیابت آمریکا، تقریباً 20 درصد از کسانی که به زخم پای دیابتی مبتلا می شوند، نیاز به قطع عضو اندام تحتانی دارند.

وقتی پزشکان زخم را پاکسازی می‌کنند، تا آنجایی که ممکن است باکتری‌ها را از بین می‌برند. با این حال، آنها با یک محدودیت کلیدی روبرو هستند؛ محدوده ی آلوده شده توسط باکتری ها را نمی توان با دقت با چشم انسان دید و ممکن است برخی بخش ها در طول دبریدمان نادیده گرفته شوند.

محققان مرکز تحقیقات USC در مقاله ای که در ژورنالAdvances in Wound Care  منتشر گردید نشان دادند که ممکن است روش موثرتری برای شناسایی باکتری ها در طول دبریدمان زخم وجود داشته باشد. تصویربرداری اتوفلورسانس (AF)، که در آن یک دستگاه دستی، باکتری‌هایی را که قبلاً برای چشم انسان نامرئی بودند، «درخشان» می‌کند، این دستگاه از نور بنفش برای آشکار کردن مولکول‌های دیواره سلولی هر باکتری استفاده می‌کند. انواع مختلف باکتری ها در زیر نور بنفش به رنگ های متفاوتی در می آیند و این به پزشکان اجازه می دهد تا فوراً میزان و نوع باکتری را در زخم تعیین کنند.

دکتر دیوید جی آرمسترانگ، جراح اطفال و متخصص حفظ اندام در مرکز تحقیقات USC و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: ما امیدواریم که این فناوری جدید بتواند به جراحان کمک کند تا دقت خود را هنگام شناسایی دقیق و در نتیجه حذف باکتری ها از زخم بهبود بخشند و در نتیجه نتایج بیماران را بهبود بخشند، به ویژه برای کسانی که زخم پای دیابتی دارند. تشخیص زودهنگام و حذف باکتری از یک زخم برای جلوگیری از قطع عضوهای قابل اجتناب، حیاتی است.»

این تحقیق، با مروری بر 25 مطالعه که اثربخشی تصویربرداریAF را در درمان بیماران دیابتی مبتلا به زخم پا بررسی کرده بودند، نشان داد که تصویربرداری AF می‌تواند باکتری‌های موجود در زخم را در تقریباً 9 نفر از هر 10 بیمار که در ارزیابی‌های بالینی سنتی دیده نمی شوند، شناسایی کند.

به طور سنتی، پزشکان زخم‌ها را دبریدمان می‌کنند، سپس نمونه‌های بافت را به آزمایشگاه می‌فرستند تا انواع خاصی از باکتری‌های موجود در زخم را شناسایی کنند و بر اساس این یافته‌ها بهترین پروتکل درمانی را تعیین کنند، مانند شروع آنتی‌بیوتیک برای بیمار یا ارائه نوع خاصی از پانسمان زخم. دکتر آرمسترانگ گفت: این فرآیند ممکن است روزها طول بکشد و در طی آن زمان ممکن است عفونت ایجاد  و گسترش یابد.

با تصویربرداری AF، پزشکان به جای اینکه منتظر نتایج آزمایشگاهی برای شروع درمان بمانند، می توانند در طول دبریدمان زخم، تصمیمات پزشکی صحیح را اتخاذ کنند.

یکی دیگر از مزایای این فناوری این است که اگر باکتری سریعاً شناسایی شود، بیمار ممکن است از مصرف آنتی بیوتیک طولانی مدت بی نیاز شود، زیرا مصرف آنتی بیوتیک ها در طول مراقبت از زخم می تواند طولانی شده و منجر به مقاومت احتمالی آنتی بیوتیکی شود.

دکتر آرمسترانگ گفت: «این مداخله ی فوری ممکن است امکان درمان سریع‌تر و مؤثرتر زخم‌ها را فراهم کند».

پزشکان مرکز تحقیقات USC در حال حاضر از این فناوری برای درمان موفقیت آمیز بیماران مبتلا به زخم های مزمن از جمله زخم پای دیابتی استفاده می کنند.دکتر آرمسترانگ گفت: "من مشتاقانه منتظر تحقیقات بیشتر در این زمینه هستم زیرا ما امیدواریم در آینده نزدیک تصویربرداریAF به استاندارد مراقبت از زخم تبدیل شود."

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240827/Autofluorescence-imaging-improves-accuracy-of-wound-debridement.aspx